ตัวอักษรภาษาอังกฤษ: สำหรับผู้เรียนมือใหม่

คุณเป็นคนหนึ่งที่ประสบปัญหาในการออกเสียงภาษาอังกฤษหรือไม่ ? ไม่ว่าจะเป็น ออกเสียงไม่ชัด? จำศัพท์ไม่ได้? ฟังไม่เข้าใจ? ไม่รู้จะเริ่มแก้ไขปัญหานี้อย่างไร? อยากเริ่มต้นเรียนภาษาอังกฤษแต่ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร?

ในบทความนี้เรามีวิธีที่จะช่วยให้คุณสามารถออกเสียงภาษาอังกฤษและมีพื้นฐานภาษาอังกฤษที่ดีขึ้นกว่าเดิม และในบทความนี้เราจะปูพื้นฐานในการเริ่มต้นการฝึกออกเสียงภาษาอังกฤษให้กับคุณ นั่นก็คือ “ตารางตัวอักษรภาษาอังกฤษ

ตารางตัวอักษรภาษาอังกฤษที่มาพร้อมกับวิธีการออกเสียง จะช่วยให้คุณเรียนภาษาอังกฤษได้อย่างรวดเร็วและแม่นยำมากขึ้น เมื่อใดก็ตามที่คุณแปลศัพท์จะพบว่าวิธีออกเสียงในแต่ละคำจะขึ้นอยู่กับการออกเสียงของแต่ละตัวอักษรนั้น ๆ ด้วย

ดังนั้นมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะทำความเข้าใจในตัวอักษรนั้น ๆ ในภาษาอังกฤษ และสิ่งที่มาคู่กับการออกเสียงภาษาอังกฤษนั้นก็คือตัวอักษรและการสะกดภาษาอังกฤษ

ตัวอักษรและการสะกดภาษาอังกฤษคือก้าวแรกของขั้นพื้นฐานในการเริ่มเรียนภาษาอังกฤษ หากคุณเข้าใจในเรื่องการสะกดแล้วนั้น เป้าหมายที่คุณตั้งไว้ว่า อยากจะพูดภาษาอังกฤษสำเนียงเหมือนชาวต่างชาติก็อยู่ใกล้เพียงเอื้อมมือ

หากคุณเคยลองที่จะพยายามเรียนรู้และทำความเข้าใจสิ่งเหล่านี้แล้วแต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จตามที่หวังไว้ บทความนี้จะช่วยคุณให้บรรลุเป้าหมายที่คุณตั้งไว้ได้

การสะกดภาษาอังกฤษก่อนที่จะไปทำความเข้าใจวิธีการอ่านออกเสียงภาษาอังกฤษ เราจะมาทำความรู้จักกับวิธีการสะกดตัวอักษรภาษาอังกฤษกันก่อน

ทักษะการสะกดภาษาอังกฤษคือหนึ่งในทักษะที่สำคัญเพื่อที่จะไขรหัสหรือถอดรหัสในการฟังคำแต่ละคำ ถ้าหากคุณขาดทักษะนี้ไป (โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือเด็ก ๆ และผู้เพิ่งทำความรู้จักกับภาษาอังกฤษ)

ก็ดูเหมือนว่าจะไม่สามารถเรียนรู้การอ่านศัพท์ใหม่ ๆ ได้ด้านล่างนี้คือตารางตัวอักษรภาษาอังกฤษที่มาพร้อมกับการอ่านตัวสะกดในแต่ละตัวอักษรที่จะช่วยให้คุณอ่านได้ง่ายขึ้น

เมื่อคุณรู้จักและเข้าใจวิธีการสะกดภาษาอังกฤษแล้วจะยิ่งเป็นประโยชน์ต่อคุณอย่างยิ่งที่สำคัญคือคุณจะสามารถจดจำและฝึกสะกดรวมถึงฝึกออกเสียงภาษาอังกฤษได้อย่างสม่ำเสมอ

สังเกต: ตัว “Z” สามารถอ่านได้ 2 วิธี ได้แก่

  • ภาษาอังกฤษสำเนียงอเมริกัน : /zi:/ (ซี)
  • ภาษาอังกฤษสำเนียงบริติช : /zed/ (แซ้ด)

หากคุณยังไม่สามารถอ่านตัวสะกดเหล่านี้ได้ เราก็มีวิธีง่าย ๆ เป็นวิธีที่ถูกต้องและเป็นสากลมาแนะนำให้คุณดังต่อไปนี้

1 – วิธีอ่านตัวอักษรภาษาอังกฤษ

ตัวอักษรภาษาอังกฤษมาจากตัวอักษรละติน (Latin) ที่ต้องมีการผสมตัวอักษรกันเพื่อที่จะสร้างเป็นคำคำหนึ่ง การอ่านตัวอักษรภาษาอังกฤษก็คล้าย ๆ กับภาษาไทย

แต่ก็มีความแตกต่างกันอยู่บ้างในบางตัวอักษร สิ่งสำคัญในการเรียนภาษาอังกฤษหรือภาษาต่างประเทศอื่น ๆ นั่นก็คือการรู้จัก “IPA” หรือ สัทอักษรสากล โดยในชุดสัทอักษรสากล

ส่วนใหญ่ของสัญลักษณ์แทนหน่วยเสียงพยัญชนะที่มีรูปร่างเหมือนกับพยัญชนะในอักษรละติน

“IPA” คืออะไร? IPA คือคำย่อของ International Phonetic Alphabet (สัทอักษรสากล) คือ สัทอักษรชุดหนึ่งที่พัฒนาโดยสมาคมสัทศาสตร์สากล โดยมุ่งหมายให้เป็นสัญกรณ์มาตรฐานสำหรับการแทนเสียงพูดในทุกภาษา

นักภาษาศาสตร์ใช้สัทอักษรสากลเพื่อแทนหน่วยเสียงต่าง ๆ ที่อวัยวะออกเสียงของมนุษย์สามารถเปล่งเสียงได้ โดยแทนหน่วยเสียงแต่ละหน่วยเสียงด้วยสัญลักษณ์เฉพาะที่ไม่ซ้ำกัน

สัญลักษณ์ในสัทอักษรสากลนั้นส่วนใหญ่นำมาจากหรือดัดแปลงจากอักษรโรมัน สัญลักษณ์บางตัวนำมาจากอักษรกรีก และบางตัวประดิษฐ์ขึ้นใหม่โดยไม่สัมพันธ์กับอักษรภาษาใดเลย

คุณเห็นหรือไม่ว่าข้าง ๆ ตัวอักษรภาษาอังกฤษแต่ละตัวมักจะมีเขียนวิธีการออกเสียงไว้ข้าง ๆ คนที่เรียนภาษาอังกฤษหลายคนมักจะอ่านคำศัพท์หรือออกเสียงตามการท่องจำมา

และนั่นเป็นเหตุที่ทำให้เกิดความผิดพลาดเมื่อต้องการอ่านคำศัพท์ที่ไม่ค่อยได้พบหรือไม่เคยพบมาก่อน เป็นเพราะเขาไม่ได้ทำความเข้าใจกฎและวิธีการอ่านภาษาอังกฤษที่ถูกต้องและชัดเจนแบบนี้ หรืออาจจะกล่าวง่าย ๆ ได้ว่า สัทอักษรจะช่วยอัพเกรดสำเนียงภาษาอังกฤษของคุณ

หากคุณเข้าใจวิธีการอ่านอย่างชัดเจนเช่นนี้แล้ว คุณจะสามารถอ่านคำศัพท์ต่าง ๆ ได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ

นอกจากนั้นจะสามารถแยกแยะคำศัพท์ที่มีการออกเสียงคล้าย ๆ กัน ตัวอย่างเช่น ship และ sheep, bad และ bed… การออกเสียงของหน่วยเสียงสระและหน่วยเสียงพยัญชนะต้นสามารถแบ่งออกเป็น 2 ตาราง ดังต่อไปนี้

2 – ตัวอักษรภาษาอังกฤษ – ตารางหน่วยเสียงสระ

IPA คำอธิบาย ริมฝีปาก ฐานกรณ์ ระดับลมหายใจ
/ i / ออกเสียงเทียบเท่ากับ “อิ” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากรี ลิ้นส่วนหน้า สั้น
/i:/ ออกเสียงเทียบเท่ากับ “อี” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากรี ลิ้นส่วนหน้า ยาว
/ ʊ / ออกเสียงเทียบเท่ากับ “อุ” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากห่อ ลิ้นส่วนหลัง สั้น
/u:/ ออกเสียงเทียบเท่ากับ “อู” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากห่อ ลิ้นส่วนหลัง ยาว
/ e / ออกเสียงเทียบเท่ากับ “เอะ” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากรี ลิ้นส่วนหน้า ยาว
/ ə / ออกเสียงเทียบเท่ากับ “เออะ” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากกึ่งรี ลิ้นส่วนกลาง สั้น
/ɜ:/ ออกเสียงเทียบเท่ากับ “เออ” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากกึ่งรี ลิ้นส่วนกลาง ยาว
/ ɒ / ออกเสียงเทียบเท่ากับ “เอาะ” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากห่อ ลิ้นส่วนกลาง สั้น
/ɔ:/ ออกเสียงเทียบเท่ากับ “ออ” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากห่อ ลิ้นส่วนหลัง ยาว
/æ/ ออกเสียงเทียบเท่ากับ “แอะ” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากรี ลิ้นส่วนหน้า ยาว
/ ʌ / ออกเสียงเทียบเท่ากับ “อะ” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากกึ่งรี ลิ้นส่วนกลาง สั้น
/ɑ:/ ออกเสียงเทียบเท่ากับ “อา” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากกึ่งรี ลิ้นส่วนกลาง ยาว
/ɪə/ ออกเสียงเทียบเท่ากับ “เอีย” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากรี ลิ้นส่วนหน้า ยาว
/ʊə/ ออกเสียงเทียบเท่ากับ “อิว” หรือ “อัวะ” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากห่อ ลิ้นส่วนกลาง ยาว
/eə/ ออกเสียงเทียบเท่ากับ “แอ” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากรี ลิ้นส่วนหน้า ยาว
/eɪ/ ออกเสียงเทียบเท่ากับ “เอ” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากรี ลิ้นส่วนหน้า ยาว
/ɔɪ/ ออกเสียงเทียบเท่ากับ “ออย” หรือ “ออ” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากห่อ ลิ้นส่วนหลัง ยาว
/aɪ/ ออกเสียงเทียบเท่ากับ “ไอ” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากรี ลิ้นส่วนหลัง ยาว
/əʊ/ ออกเสียงเทียบเท่ากับ “โอ” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากห่อ ลิ้นส่วนหลัง ยาว
/aʊ/ ออกเสียงเทียบเท่ากับ “เอา, อาว” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากห่อ ลิ้นส่วนหน้า ยาว
/I/ ออกเสียงเทียบเท่ากับ “อี” และ “อิ” ในภาษาไทย รูปริมฝีปากกึ่งรี ลิ้นส่วนหน้า ไม่สั้นไม่ยาว

หน่วยเสียงสระที่รูปริมฝีปากห่อ ได้แก่ /ʊ/, /u:/, /ɒ/, /ɔ:/, /ʊə/, /ɔɪ/, /əʊ/, /aʊ/

หน่วยเสียงสระที่รูปริมฝีปากรี ได้แก่ / i /, /i:/, /e/, /æ/, /ɪə/, /eə/, /eɪ/, /aɪ/

หน่วยเสียงสระที่รูปริมฝีปากกึ่งรี ได้แก่ /ə/, /ɜ:/, /ʌ/, /ɑ:/

  • ฐานกรณ์ที่ใช้ออกเสียงส่วนใหญ่คือ ลิ้น
  • ระดับของลมหายใจมีทั้งสั้นและยาว

3 – ตัวอักษรภาษาอังกฤษ – หน่วยเสียงพยัญชนะต้น

IPA เทียบเท่าหน่วยเสียงพยัญชนะในภาษาไทย คำอธิบาย ฐานกรณ์
/p-/ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงระเบิด ไม่ก้อง ไม่มีลม ริมฝีปาก
/t-/ ต, ฏ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงระเบิด ไม่ก้อง ไม่มีลม ปุ่มเหงือก
/k-/ ค,ฆ,ข เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงระเบิด ไม่ก้อง ไม่มีลม เพดานอ่อน
/d/ ด, ฎ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงระเบิด ก้อง ไม่มีลม ปุ่มเหงือก
/g-/ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงระเบิด ไม่ก้อง ไม่มีลม เพดานอ่อน
/ch-/ ช,ฌ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงกักเสียดแทรก ไม่ก้อง มีลม ปุ่มเหงือก-เพดานแข็ง
/ dʒ -/ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงกักเสียดแทรก ไม่ก้อง ไม่มีลม ปุ่มเหงือก-เพดานแข็ง
/f-/ ฟ, ฝ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงเสียดแทรก ไม่ก้อง ไม่มีลม ริมฝีปาก-ฟัน
/ θ -/ ท,ธ,ฒ,ถ,ฐ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงระเบิด ไม่ก้อง ไม่ลม ปุ่มเหงือก
/s-/ ส,ศ,ษ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงเสียดแทรก ไม่ก้อง ไม่มีลม ปุ่มเหงือก
/ʃ-/ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงเสียดแทรก ไม่ก้อง ไม่มีลม ปุ่มเหงือก
/z-/ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงเสียดแทรก ไม่ก้อง ไม่มีลม ปุ่มเหงือก
/ʒ-/ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงกักเสียดแทรก ไม่ก้อง มีลม ปุ่มเหงือก-เพดานแข็ง
/h-/ ฮ,ห เป็นหน่วยพยัญชนะเสียงเสียดแทรก ไม่ก้อง ไม่มีลม คอหอย
/m-/ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงนาสิก ก้อง ไม่มีลม ริมฝีปาก
/n-/ น, ณ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงนาสิก ก้อง ไม่มีลม ปุ่มเหงือก
/ŋ-/ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงนาสิก ก้อง ไม่มีลม เพดานอ่อน
/l-/ ล,ฬ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงข้างลิ้น ก้อง ไม่มีลม ปุ่มเหงือก
/r-/ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงรัว ก้อง ไม่มีลม ปุ่มเหงือก
/j-/ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงกึ่งสระ ก้อง ไม่มีลม เพดานแข็ง
/w-/ เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงกึ่งสระ ก้อง ไม่มีลม ริมฝีปาก

หน่วยเสียงพยัญชนะที่เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงระเบิด ได้แก่ /p-/, /t-/, /k-/, /d-/, /g-/, / θ -/

หน่วยเสียงพยัญชนะที่เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงกักเสียดแทรก ได้แก่ /ch-/, / dʒ -/, /f-/, /ʒ-/

หน่วยเสียงพยัญชนะที่เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงเสียดแทรก ได้แก่ /f-/, /s-/, /ʃ-/, /z-/, /h-/

หน่วยเสียงพยัญชนะที่เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงนาสิก ได้แก่  /m-/, /n-/, /ŋ-/

หน่วยเสียงพยัญชนะที่เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงข้างลิ้น ได้แก่ /l-/

หน่วยเสียงพยัญชนะที่เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะเสียงรัว ได้แก่ /r-/

หน่วยเสียงพยัญชนะที่เป็นหน่วยเสียงพยัญชนะกึ่งสระ ได้แก่ /j-/, /w-/ 

  • ฐานกรณ์ที่ใช้ในการออกเสียงมีทั้งริมฝีปาก เพดานอ่อน เพดานแข็ง ปุ่มเหงือก และคอหอย

4 – บทสรุป

การที่เราจะสร้างบ้านเราต้องีโครงสร้างที่แข็งแรงและมั่นคงก็เปรียบเสมือนกับการเริ่มต้นเรียนภาษาอังกฤษ ก็ต้องมีโครงสร้างและต้องมีการวางรากฐานให้มั่นคง และแม่นยำ

ซึ่งหากเราเข้าใจกฎและเคล็ดลับภาษาอังกฤษเหล่านี้ จะช่วยให้เราออกเสียงภาษาอังกฤษได้อย่างถูกต้องและชัดเจน แล้วยังช่วยให้เราเขียนได้ถูกต้องอีกด้วย

แม้แต่คำศัพท์คำใดที่ยังไม่รู้ หากเรามั่นใจและแม่นยำในทักษะนี้จะช่วยให้เราฟังชาวต่างชาติออกเสียงได้ดีขึ้น และยังช่วยให้เราสามารถเขียนคำศัพท์นั้น ๆ ได้ถูกต้องและแม่นยำมากขึ้น

ทักษะที่สำคัญและเป็นบันไดขั้นแรกของการเรียนภาษาอังกฤษนั่นก็คือทักษะการฟังและทักษะการพูด หากเราชำนาญทักษะการฟังและทักษะการพูดแล้วจะนำไปสู่ทักษะอีกสองทักษะได้

นั่นก็คือทักษะการอ่านและทักษะการเขียน กล่าวคือสัทอักษรที่เรานำมาฝากนี้จะช่วยอัพเกรดสำเนียงและการพูดภาษาอังกฤษของคุณให้ดีขึ้น และช่วยให้คุณมั่นใจในการพูดมากขึ้น

ภาษาอังกฤษไม่ใช่เรื่องง่ายแต่ก็ไม่ยากเกินไปที่เราจะเรียนรู้ หากเรามีความตั้งใจจริง อีกสิ่งสุดท้ายที่สำคัญ คือ ขยันฝึกฝนและเรียนภาษาอังกฤษทุก ๆ วัน จะช่วยให้คุณประสบความสำเร็จและช่วยให้คุณชำนาญในการสื่อสารภาษาอังกฤษและพูดภาษาอังกฤษได้อย่างลื่นไหลมากขึ้น

และที่สำคัญหากคุณมีคอร์สเรียนภาษาอังกฤษดี ๆ สักคอร์สก็จะช่วยให้คุณประสบความสำเร็จในการเรียนภาษาอังกฤษมากยิ่งขึ้น เพราะคุณจะมีผู้แนะแนวทาง ปูพื้นฐานและคอยช่วยเหลือคุณในการเรียนภาษาอังกฤษ

อย่ากลัวที่จะเริ่มเรียนเพราะการเรียนไม่มีขีดจำกัดทางด้านอายุ เพศหรือวัยหากคุณตั้งใจจริงทุกสิ่งจะเป็นไปตามที่คุณปรารถนา เราเป็นกำลังใจให้ทุกคนในการเรียนภาษาอังกฤษค่ะ

ขอให้ทุกคนโชคดีและประสบความสำเร็จในการเรียนภาษาอังกฤษ!

ป.ล บทความนี้จะช่วยชี้แนวทางและช่วยอธิบายเคล็ดลับให้กับคุณในการเรียนรู้และทำความเข้าใจวิธีการในการอ่านและการออกเสียงภาษาอังกฤษได้อย่างถูกต้องที่สุดโดยที่เราไม่ต้องเปลืองแรง

ถ้าคุณเห็นว่าบทความนี้มีประโยชน์ ฝากกด Like และ กด Share ให้คนอื่น ๆ ได้อ่าน หากมีปัญหาหรือสงสัยอะไรสามารถทิ้งข้อความหรือคอมเมนท์ไว้ที่ข้างล่างบทความนี้ได้

ในบทความนี้เราก็อยากจะแนะนำวิธีการเรียนภาษาอังกฤษที่ได้ผลและดีที่สุดให้กับคุณร่วมกับการออกเสียงภาษาอังกฤษที่ชัดเจนจะช่วยให้สำเนียงภาษาอังกฤษได้เหมือนกับชาวต่างชาติ

ถ้าคุณยังไม่มั่นใจเกี่ยวกับวิธีการออกเสียงภาษาอังกฎษของตัวเอง ตัองไม่พลาดกับวิดีโอนี้

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *